Kryterium wyboru subiektywnego wyboru XI podokręgu 2001-2025 jest gra w klubach podokręgu. Nie byli brani pod uwagę gracze z klubów Wałbrzycha.
Wykluczając wałbrzyskie kluby to podokręg mimo wszystko może pochwalić się historią występów na solidnym drugoligowym wówczas poziomie. Polonia Świdnica, Piast Nowa Ruda, Kryształ Stronie Śląskie, Lechia Dzierżoniów. XXI wiek to sportowy regres nie tylko górniczych ekip spod Chełmca, ale pozostałych drużyn w regionie. W latach 2001-25 w III lidze OZPN, a później PPN Wałbrzych reprezentowali:
do 2001 - Górnik/Zagłębie
2001/02 - Bielawianka Bielawa
2007/08 - Orzeł Ząbkowice Śląskie
2008/09 (od tego sezonu III liga czwartym poziomem rozgrywek) - Polonia/Sparta Świdnica, Orzeł Ząbkowice Śląskie
2009/10 - Górnik Wałbrzych, Polonia/Sparta Świdnica, Orzeł Ząbkowice Śląskie
2010/11 - Lechia Dzierżoniów, Polonia/Sparta Świdnica, Orzeł Ząbkowice Śląskie
2011/12 - Polonia/Sparta Świdnica, Orzeł Ząbkowice Śląskie, Lechia Dzierżoniów, Bielawianka Bielawa
2012/13 - Lechia Dzierżoniów, Bielawianka Bielawa, Polonia/Sparta Świdnica, Orzeł Ząbkowice Śląskie
2013/14 - Lechia Dzierżoniów, Polonia/Sparta Świdnica, Bielawianka Bielawa
2014/15 - Lechia Dzierżoniów, Polonia-Stal Świdnica, Bielawianka Bielawa
2015/16 - Górnik Wałbrzych, Lechia Dzierżoniów, Polonia-Stal Świdnica
2016/17 - Lechia Dzierżoniów, Górnik Wałbrzych
2017/18 - Lechia Dzierżoniów
2018/19 - Lechia Dzierżoniów
2020/21 - Polonia-Stal Świdnica
2025/26 - Słowianin Wolibórz.
Dolny Śląsk futbolowo w minionym 25-leciu wybił się jako specjalista od futbolu amatorskiego. W mistrzostwach Europy kadra okręgu trzykrotnie zdobywała medale. Właśnie sukcesy na Regions Cup są głównym argumentem do wyboru do XI podokręgu 2001-2025.
Dla przypomnienia DZPN przywoził medale z edycji 2007, 2019 i 2025. Kto z klubów podokręgu wałbrzyskiego miał udział w tych sukcesach?
2007 - złote medale z bułgarskiego turnieju przywieźli: Piotr Broszkowski (Górnik/Zagłębie Wałbrzych), Adrian Szymczak, Tomasz Szczepek, Mariusz Sadowski (Orzeł Ząbkowice Śląskie), Arkadiusz Piech, Janusz Gol (Polonia/Sparta Świdnica). Blisko udziału był Jacek Fojna (Polonia/Sparta), a we wcześniejszych etapach rywalizacji w eliminacjach krajowych oraz turnieju półfinałowym we Wrocławiu grali Łukasz Jasiewicz (Górnik/Zagłębie), Piotr Krygier, Radosław Kraus (Polonia/Sparta), Rafał Krakowiak (Orzeł)
2019 - tytuł mistrzowski na bawarskich boiskach wywalczyli: Grzegorz Borowy, Paweł Słonecki (Lechia Dzierżoniów), Adam Bońkowski (Nysa Kłodzko), Szymon Tragarz (Górnik Wałbrzych), Bartłomiej Kot (Polonia-Stal Świdnica). We wcześniejszych etapach rywalizacji oraz powołani na zgrupowania byli m.in. Michał Orzechowski, Dominik Spaleniak (Lechia), Kamil Sadowski, Dawid Domaradzki, Kacper Słowik (AKS Strzegom), Szymon Stec, Patryk Rękawek (Górnik), Bartłomiej Cegiełka, Bartosz Paszkowski (Bielawianka), Wojciech Sowa, Jakub Filipczak, Robert Myrta (Polonia-Stal).
2025 - DZPN na boiskach San Marino sięga po tytuł wicemistrzowski. Srebrne medale zawisły na szyjach m.in. Adama Bońkowskiego, Mikołaja Łazarowicza, Piotra Gembary, Adriana Niewiadomskiego (wszyscy Słowianin Wolibórz), Adama Wasilewskiego (Lechia Dzierżoniów). Wcześniej przez sztab szkoleniowy próbowani byli również Bartłomiej Kot, Kamil Sadowski (Słowianin).
W 2023 DZPN grał w turnieju finałowym, ale nie udało się wyjść z grupy. Wśród kadrowiczów byli Szymon Brandl, Jakub Kierkiewicz (Słowianin Wolibórz), Piotr Kotyla (Polonia-Stal Świdnica), Kamil Sadowski, Dawid Wasilewski (Lechia Dzierżoniów), Mateusz Poświstajło (Piast Nowa Ruda), Paweł Słonecki (Bielawianka).
Pomiędzy pierwszym a ostatnim medalem Regions Cup minęło 18 lat. Wydawać by się mogło, że taki duży czasookres pozwoli wyselekcjonować jedenastkę, która odzwierciedli realnie najlepszych graczy ćwierćwiecza. A co z zawodnikami, którzy błyszczeli poza złotym okresem dla kadry DZPN? Co z zawodnikami, którzy z różnych względów nie mogli być brani pod uwagę kolejnych związkowych trenerów?
Kto zasługuje na wyróżnienie za grę w klubach podokręgu wałbrzyskiego w okresie 2001-25?
W bramce o wyborze zadecydowała właśnie gra w kadrze DZPN. Łukasz Malec pochodzący z Mazowsza trafił do Dzierżoniowa w 2011 roku, gdzie z powodzeniem bronił w III lidze. Później grał w Bielawiance, a ostatnie lata spędza w Słowianinie Wolibórz, gdzie pełnił funkcję również szkoleniowca bramkarzy. Wiele udanych meczów, nie schodził poniżej pewnego dobrego poziomu, ale w podokręgu wyżej związkowi trenerzy cenili jego klubowego kolegę Spaleniaka, Słowika ze Strzegomia czy Bartłomieja Kota. Bramkarz ze Świdnicy debiutował w III lidze już w wieku 18 lat. 11 sezonów na poziomie IV i III ligi. W 2024 przeniósł się do Słowianina Wolibórz, gdzie umiejętności bramkarskie doskonalił pod okiem wspomnianego Malca. Z klubem spod Nowej Rudy świętował awans do III ligi, choć pełnił już głównie rolę zmiennika Gembary. Właśnie Piotr GEMBARA to postać, która decydowała o obliczu defensywy kilku klubów z wałbrzyskiego podokręgu. Bo grze w niższych ligach pojawił się w IV lidze w Unii Bardo. Cztery solidne sezony w bramce spowodowało, że po nieprzystąpieniu do gry w IV lidze zespołu Piotr szybko znalazł nowego pracodawcę. W Orle Ząbkowice Śląskie spędził nieco krótszy czas odchodząc po niespodziewanej degradacji w 2023 roku. Stamtąd trafił do Słowianina Wolibórz, skąd trafił do kadry DZPN, a także awansował do III ligi.
Kto w linii obrony?
Grzegorz BOROWY znany jest z gry w Regions Cup oraz pracy szkoleniowej również z kadrą DZPN. W III lidze grał w Świdnicy i Dzierżoniowie. W Lechii oraz kadrze trenował wraz z Pawłem SŁONECKIM. Wychowanek dzierżoniowskiego klubu grał w kilku edycjach Regions Cup. Od 2020 związał się z Bielawianką Bielawa, gdzie od pewnego czasu pełni rolę grającego trenera. Z Bielawy pochodzi Filip BARSKI, który próbował swych sił m.in. w juniorach stołecznej Legii, Śląska Wrocław czy Lechii Zielona Góra. W seniorach grał najwyżej w II lidze UKP Zielona Góra, co wykluczyło jego udział w ewentualnej grze w Regions Cup. W regionie 7 sezonów w trzecioligowej Lechii Dzierżoniów, po krótkich epizodach w Kłodzku i Orle Ząbkowice Śląskie w 2021 dołączył do Słowianina. W ubiegłym roku udało mu się doprowadzić do awansu do III ligi. Michał Łaski, rówieśnik Barskiego, to z kolei wałbrzyszanin, który od ponad dekady "unika" gry w klubie z rodzinnego miasta. Z powodzeniem reprezentował barwy Bielawianki, Unii Bardo, Orła Ząbkowice Śląskie czy Polonii-Stali Świdnica. W IV lidze niewątpliwie traci czas Łukasz SZUKIEŁOWICZ. Wychowanek noworudzkiego Piasta ma za sobą, a jakże, w Lechii Dzierżoniów. Tam trenował m.in. z Barskim, Słoneckim. Wzorem Piątka czy Jacha trafił do Lubina, gdzie grał jedynie w trzecioligowych rezerwach. Od 2020 gra w Piaście Nowa Ruda skąd powoływany był do kadry wojewódzkiej. Wśród rezerwowych obrońców XI podokręgu 2001-2025 na pewno znalazłby się Adrian Szymczak solidny, potężny (190 cm) defensor Orła Ząbkowice Śląskie, triumfator Regions Cup 2007. Sporo niższy jest Mikołaj Łazarowicz (176 cm), wychowanek Nysy Kłodzko. On z kolei po pobraniu nauk we Wrocławiu od 2020 gra w regionie (Lechia, Słowianin) skąd trafił do kadry Regions Cup.
Wybór najlepszych pomocników ćwierćwiecza przysparza najwięcej problemów. Miejsce musiało się znaleźć dla jednego z najlepszych zawodników w historii ząbkowickiego Orła Mariusza SADOWSKIEGO. Niezwykle skuteczny zawodnik triumfował w Europie w 2007 roku. Centralną postacią drugiej linii powinien być Daniel CHĘCIŃSKI. O rok młodszy od Sadowskiego (rocznik 1977) to z kolei legenda Bielawianki. W III lidze debiutował w wieku 17 lat. W obecnym stuleciu zdobywał bramki również dla Orła Ząbkowice Śląskie, którego wprowadził do III ligi. Tam był najskuteczniejszym zawodnikiem, choć grał w drugiej linii. Powrót do rodzinnej Bielawy znów skutkuje awansem do III ligi. Gra tam do 2017 roku z roczną przerwę dla Piasta Nowa Ruda, gdzie sięgnie po koronę króla strzelców okręgówki. Po 40-tce z powodzeniem występował m.in. w Bardzie i Owieśnie. Aż dwa medale Regions Cup posiada Adam BOŃKOWSKI. Zauważony został w Nysie Kłodzko, która w ostatnim czasie nie ma wiele powodów do chwały. Półtora sezonu w Bielawiance, a od 2021 z powodzeniem reprezentuje Słowianina Wolibórz, z którym awansował do III ligi. O czwarte miejsce wśród kwartetu pomocników rywalizowali dwaj zawodnicy, którzy znają się nie tylko z kadry DZPN, ale i treningów w Lechii Dzierżoniów. Dawid Wasilewski z rocznika 1999 jest wychowankiem dzierżoniowskiej Dziewiątki. Po przejściu do Lechii szybko zaliczył 3 występy w III lidze w wieku 17 lat. Po zebraniu doświadczenia w Bielawiance, gdzie grał 4 lata, od 2022 nieprzerwanie reprezentuje Lechię. W kadrze DZPN od 2022 roku, gdzie triumfował dwukrotnie z eliminacjach krajowych, a z San Marino przywiózł srebrny medal. Kamil SADOWSKI dwa lata starszy od Wasilewskiego jest graczem bardziej uniwersalnym. Zauważony w juniorach Victorii Świebodzice, w wieku 20 lat przechodzi do Górnika Wałbrzych, gdzie od razu debiutuje w III lidze i jest jednym z wyróżniających się zawodników. Potem był udany pobyt w AKS Strzegom, gdzie dosłownie o włos drużyna przegrywa awans do III ligi. W 2022 przechodzi do Lechii Dzierżoniów, a po półtora roku dołącza do podokręgowego dream teamu z Woliborza. W kadrze DZPN od wielu lat, ale bez szczęścia do medalowych imprez. Kamil grywał najpierw w ataku, a później w linii pomocy, a bywa, że wystawiany jest na boku bloku obronnego.
O kim należy pamiętać wspominając dokonania pomocników w latach 2001-25? Marcin Buryło pochodzący z Jaroszowa triumfował w Regions Cup jako gracz Foto-Higieny Gać, ale przez większość kariery ten 36-letni dziś pomocnik grał w wałbrzyskich klubach (AKS Strzegom, Lechia Dzierżoniów, Bielawianka, Orzeł, od 2022 Słowianin). Wojciech Szuba wychowanek świdnickiej Stali w rodzinnej miejscowości spędził dwie dekady z przerwą na nieudany epizod w 2-ligowym Górniku Wałbrzych. W latach 2022-25 reprezentował barwy Słowianina Wolibórz. Dziesiątki udanych występów w IV i III lidze, mistrz stałych fragmentów gry. Dawid Domaradzki ma za sobą występy w kadrze Regions Cup, w III lidze grał w Lechii, ale całą karierę praktycznie związany jest z AKS Strzegom. Piotr Woźniak w Piaście Nowa Ruda grywał również w ataku, ale w Orle, Polonii/Sparcie czy Bielawiance grywał głównie w pomocy. Przez lata grał na dobrym poziomie, w każdym klubie będąc wiodącą postacią.
W linii napadu dwa miejsca. Dwóch wybrańców grało ze sobą w jednym klubie, choć kojarzeni są głównie z grą w innych zespołach. Bartosz CHABROWSKI zdobył ponad setkę ligowych goli dla Zdroju Jedlina Zdrój i kilka razy sięgnął po koronę króla strzelców w klasie okręgowej. Z kolei Mateusz POŚWISTAJŁO w okręgówce rywalizował z nim w barwach Kryształu Stronie Śląskie, gdzie dwukrotnie był najlepszym snajperem ligi. W 2018 Chaber trafia na 4 sezony do Piasta Nowa Ruda. Rok później dołącza Świstak, który odejdzie do Lądka Zdrój w 2024 roku. Kto wie, czy w czasach, gdy w Piaście graliby pomocnicy klasy Bogdana Marchewki czy Mariusza Tomzińskiego, to kibice z Nowej Rudy mieliby powody do radości jak w latach 80-tych ubiegłego stulecia.
Nie można zapominać o innych snajperach. Grzegorz Ignatowicz z Karoliny Jaworzyna Śląska trzy razy z rzędu sięgał po koronę króla strzelców klasy okręgowej. W pierwszej dekadzie stulecia skutecznością zachwycał Rafał Grzeszcz z Kudowy Zdrój, w Nysie Kłodzko gole strzelał Tomasz Lisowicz wiele lat związany również z Piastem Nowa Ruda. Jacek Stępień dla Trojana Lądek Zdrój zdobył grubo ponad setkę goli. Swoich goleadorów ma wiele klubów A czy B klasy.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz